میم مثل خانواده

بیقرارم... یه سال مونده تا روزی که باید از این مدرسه دل بکنم..جایی که 3 ساله نتونستم ازش دل بکنم..نتونستم فراموشش کنم..شاید الان برای این حرفا زود باشه اما بخوای و نخوای یک ترم از مدرسه ها گذشته و یک ترم دیگه وقت داریم تا اخرین تابستونی که میتونیم به بودن باهم دلمون قرص باشه ...چاره ای نیس باید ازش دلم بکنم اما هیچ وقت روزای خوبی که توی این مدرسه داشتم رو فراموش نمیکنم این روزا یه جوری خوبن که تمام دلخوری ها و دلتنگی ها و ناراحتی ها رو با خودشون میشورن و میبرن...از مدرسه که بگذریم میرسیم به دوستایی که 3 ساله پابه پای هم با جون و دل و مثل یک کوه پشت هم بودیم دوستایی که غمشون غممون بود و خوشحالیشون خوشحالیمون... دوستایی اگه یه روز باه...